Opslag wordt normaal gesproken als extra bij e-mail verkocht. Soms is de verhouding omgekeerd: je wilt eigenlijk een grote, betaalbare schijf die je kunt koppelen, terwijl de postvakken een bonus zijn die je nauwelijks gebruikt. Een e-mailplatform voor de opslag aanschaffen is een geldige inrichting en geen oneigenlijk gebruik. Omdat het mailabonnement en de opslaguitbreiding afzonderlijk worden geprijsd, valt de berekening gunstiger uit dan veel mensen verwachten.
In dit artikel lees je wat de combinatie kost, welke mogelijkheden ze biedt die zuivere objectopslag niet heeft en wanneer je beter voor een bucket kunt kiezen.
De inrichting
Een e-mailplatform voor opslag gebruiken werkt dankzij één detail in het prijsmodel. Het mailabonnement bepaalt de domeinen, postvakken en gedeelde opslag voor e-mail. De Drive-uitbreiding staat daar los van, heeft een prijs per hoeveelheid opslag en kan bij elk abonnement worden gebruikt.
De goedkoopste route naar een grote schijf is hier dus het gratis mailabonnement met de uitbreiding. Dat kost $3.20 per maand voor 250 GB, $11.20 voor 1 TB en $1,120 voor 100 TB, zonder onderliggende kosten voor het mailabonnement. Je krijgt nog steeds tien domeinen en honderd postvakken die je misschien nooit gebruikt, wat geen enkel probleem oplevert.
Bij deze inrichting staat alleen de capaciteit op de factuur. Er is geen gebruikersaantal, geen minimumbedrag per gebruiker en je hoeft de verhouding tegenover niemand te verantwoorden.
Waarom dit ongebruikelijk is
De meeste providers verkopen deze combinatie helemaal niet. Daarom klinkt een e-mailplatform voor de opslag aanschaffen vreemd totdat je het onderliggende prijsmodel ziet.
Google en Dropbox prijzen opslag voor teams per gebruiker. Voor een grote gedeelde opslagpool heb je dus veel medewerkers of een zakelijk verkoopgesprek nodig. Drie mensen die 20 TB willen, vormen een lastig klantprofiel: de omzet past niet bij het aantal licenties en de selfservicepagina heeft geen antwoord voor ze.
Diensten voor objectopslag zoals Backblaze B2 verkopen met plezier capaciteit zonder gebruikers en zijn per gigabyte goedkoper dan alles wat hier wordt aangeboden. Ze bieden echter geen doorzoekbare interface, koppelbare netwerkschijf of deelmogelijkheden die gewone gebruikers begrijpen. Bovendien brengen ze kosten voor uitgaand dataverkeer in rekening. Voor die voordelen betaal je het verschil wanneer je een e-mailplatform voor opslag kiest in plaats van een bucket te huren.
Wat de opslag daadwerkelijk kan
Het is goed om concreet te maken wat je krijgt, want de term "cloudopslag" omvat diensten met sterk uiteenlopende gebruiksmogelijkheden.
De opslag is als netwerkschijf te koppelen via WebDAV op Windows, macOS, Linux en telefoons, met afzonderlijke inloggegevens per apparaat die je los van elkaar kunt intrekken. Meer hierover lees je in bestanden tussen apparaten synchroniseren.
Bestanden zijn via een link te delen, waarbij je de link kunt intrekken en downloadlimieten kunt instellen. Voor het versturen van een groot bestand is dus geen tweede dienst nodig.
Mappen zijn met een ander account te delen, zodat doorlopende samenwerking mogelijk is zonder telkens nieuwe links uit te geven.
De opslag accepteert automatische uploads via een API en is daardoor een geschikte back-upbestemming. Dit bespreken we in back-ups met alleen schrijftoegang.
Er zijn geen kosten voor uitgaand dataverkeer. Je eigen gegevens teruglezen kost niets, wat de berekening aanzienlijk verandert voor gegevens die je daadwerkelijk zult herstellen.
De e-mail waarvoor je niet kwam
Omdat e-mail is inbegrepen, is het goed om te weten wat je naast de opslag met het gratis mailabonnement krijgt. Twee van deze mogelijkheden blijken zelfs nuttig voor mensen die het platform vooral voor opslag aanschaffen.
Dankzij tien domeinen met een catch-all kan elk domein dat je bezit kosteloos e-mail gaan ontvangen. Dat is ongeacht het opslaggebruik de moeite waard, om de redenen uit e-mail voor geparkeerde domeinen.
Te grote bijlagen worden tijdens het schrijven bovendien automatisch naar Drive verplaatst. De opslag en e-mail werken dus echt samen in plaats van alleen naast elkaar te bestaan. Dit is alleen relevant als je de postvakken gebruikt, maar het is de integratie die de bundel meer maakt dan twee producten op één factuur.
Met het gratis abonnement kun je niet verzenden en krijg je geen filters, aliassen of doorstuurfuncties. Als e-mail ooit een serieus onderdeel wordt, lost $4 per maand het meeste daarvan op.
Wanneer de berekening niet meer in ons voordeel uitvalt
Eerlijkheid hierover is belangrijker dan het verkooppraatje, want een verkeerde keuze leidt tot saaie maar onnodig hoge kosten.
Bij kleine hoeveelheden zijn consumentenabonnementen zonder meer goedkoper. Google One kost $9.99 voor 2 TB; onze optie kost $22.40. Wil je een paar terabyte voor persoonlijk gebruik en heb je niets van het bovenstaande nodig, kies dan het consumentenabonnement.
Bij grote hoeveelheden koude gegevens wint objectopslag op tarief. Als je 50 TB bewaart die je twee keer per jaar opent en de technische kennis hebt om met opslag via alleen een API te werken, kosten B2 en vergelijkbare diensten een fractie van onze prijs. Een e-mailplatform voor de opslag biedt niet de goedkoopste gigabyte op de markt. Het tegendeel beweren zou eenvoudig te controleren en onjuist zijn.
Wij hebben een voordeel in het middensegment: capaciteit die zich als een schijf moet gedragen, deelbaar moet zijn met niet-technische mensen en een voorspelbaar bedrag moet kosten, ongeacht hoe vaak de gegevens worden gelezen. Ook aan de bovenkant bieden we voordeel, waar 100 TB een stand op een schuifregelaar is in plaats van een gesprek met de verkoopafdeling.
Wat er gebeurt als je niet meer betaalt
Het is verstandig dit te weten voordat je een groot archief onderbrengt, want bij opslag is de manier waarop je vertrekt net zo belangrijk als de manier waarop je begint.
Als je de uitbreiding opzegt, wordt er niet direct iets verwijderd. Het account valt wel terug naar de opslagruimte van het mailabonnement en alles daarboven moet worden weggehaald. De praktische vraag is hoelang het duurt om de opgeslagen gegevens terug te halen. Twintig terabyte via een thuisverbinding kost een week aan onafgebroken overdracht. Meet dit voordat het nodig is en niet pas tijdens het vertrek.
Juist hier helpt de afwezigheid van kosten voor uitgaand dataverkeer het meest. Alles terughalen kost alleen tijd. Dat geldt niet voor de objectopslagdiensten die op maandtarief goedkoper zijn.
Kiezen tussen de drie mogelijkheden
Met een korte test kies je tussen een e-mailplatform voor opslag, een consumentenabonnement en een bucket.
Moeten meerdere niet-technische mensen bij de bestanden kunnen? Zo ja, dan is een bucket ongeacht de prijs ongeschikt en passen een consumentenabonnement of deze oplossing beter.
Heb je meer dan ongeveer 30 TB nodig? Zo ja, dan houden consumentenabonnementen op en gaat de keuze tussen deze oplossing en objectopslag.
Lees je de gegevens regelmatig terug? Zo ja, dan maken kosten voor uitgaand dataverkeer objectopslag minder goedkoop dan de prijslijst doet vermoeden en wordt het verschil aanzienlijk kleiner.
Is het tarief per gigabyte het enige wat telt? Zo ja, kies dan de bucket en kijk niet om.
Een e-mailplatform voor de opslag aanschaffen is zinvol wanneer twee of drie van deze antwoorden dezelfde kant op wijzen. Dat gebeurt vaker dan de omschrijving doet vermoeden, omdat de meeste mensen die veel opslag zoeken willen dat deze zich als een schijf gedraagt en niet als een database.
